Karşımda laptop, yanımda telefon onun yanında dumanı tüten
çayım bi elimde ağzıma tıkıştırmaya çalıştığım mozaik pastam yazımı yazıyorum.
Hemde nerde ofiste. İş yerimde.
Koşturmaktan anneciğim ağlardı geçen sene, pratikte takmazdı da ben sinir krizi geçirirdim neyse. Ameliyathane
hemşiresi demek ya ölümüne koşmaktır, ya da 10 saatlik ameliyatta öylece durmak
dikkatin hiç dağılmadan. Kolay mı can masada ki. Sorumluluk, stres, kan,
gözyaşı her şey vardı o yeşil koridorlarda. Başlarda keyifli olsada zamanla her
şeyden sıkıldığım gibi orası da sıktı beni. Hergün insanların organlarıyla içli
dışlı olmak çokta hoş değildi. Üstelik çok yorucuydu. Akşam ki derslerime
gitmek eziyetti ameliyathane yoğun sorumlu hemşirem gitmeyeyim diye gözümün
içine bakar, çalışma arkadaşlarım ohhh git git deyip içinden küfür eder. Tabii ki de kimseyi takmayıp yoluma bakardım
ama nereye kadar. Sorumlu hemşirem dertsek olmasa ki ona çokca dua ediyorum
1buçuk yıl değil 1buçuk hafta kalamazdım oralarda. Sonuçta bastım istifayı çıktım
hemde ‘’benim hedefim üniversitede kalmak evde ders çalışcam’’ bıdıbıdısıyla. Zaten
laf aramızda nerde çalışan çoğunluk kadın orda gırla problem. Bağır çağır
kavgalar, cırlamalar bilimum çekememezlikler, sen kötüsün ben iyiyim kavgaları.
Neyse ki bıraktım o işi. Hemşirelikten kurtulmak için
elimden geleni yapıyorum. Açıktan halkla ilişkiler okuyorum, sağlık yönetiminde
master yapıyorum. Sosyal ve kültürel olarakta fena sayılmam vakti zamanında
siyasetle bile azcık ucundan uğraşmışımdır ama gel gör ki hanım teyzelerin evde
kalan oğullarına aradıkları hemşire,öğretmen kız katogorisinden çıkamıyorum. ‘’Hmmm hemşiremiymiş, kamuda mı
ay değil mi olsun olsun özeldede iyi para veriyorlar’’ bıraktığımı duyunca ‘’ayyy
niye’’ deyip burunlarını sarkıtıp dudaklarını büzüp kafalarını çeviriyorlar.
Annem ise o ayrı bi dünya diyorum ya şu an evli ve 4 çocuklu olsam ondan
mutlusu olmazdı. Ama napiim anacım hep bi ayaklarının üzerinde duracaksın
düsturu hep bi üniversite hayali. Herkes gelinlik hayali kurardı ben plazalarda
yönetici olduğumun hayalini sonuçta yerin dibinde hemşirelik yaparken buldum
kendimi o ayrı ama amacın torun tombalaksa kızını ev hatunu olarak
yetiştirceksin sonra hazır cheesecake ki bile yakar yapa yapa bi makarna bi de
salata yapar, acı gerçeğin olarak seninle yaşamaya devam eder.
Ben şimdi vakıf
üniversitelerinde okudum hep. Annemde o yüzden soranlara şöyle diyor ‘’ben
alıverdim lisans diplomasını şimdi de kendi alacakmış bi tane yetmiyor sanki’’.
Hayır para veriyorsun da diplomayı veriyorlar sanki sanki 5 günde 14 dersi o
vermiş gibi bi havalar. Master paramı
kendim ödedim Allah tan ama son taksiti o ödedi. Hesapta hata yaptım daha
doğrusu alışveriş neyse işte sonuçta bundada
katkısı var ama çok dile getirmiyor sağolsun ama yorgunum falan deyince kendi
düşen ağlamaz neyine yetmiyordu tek
diploma diye kaya atıyor arada o ayrı. Birikim diye diye yedi beni zaten o olsa
sadece arkadaşlarıda ne zaman yüzümü görse aynı muhabbet çantalarımın arasında
ölücekmişim, satsam para etmezmiş bıdbıd bıd.
Bende zaten bi hayalperstlik. Hep ünlü ve zengin olduğumu
hayal ediyorum annemi jetlerle götürüyorum istediği yere o ölüp ölüp dirildiğim
chanel çantama kavuşuyorum hatta onunla yatıyorum prenseS yatağımda şallarımı
her sabah ütülemiyorum çünkü o işi yapan birilerini tutmuşum. Anneme sürekli bu
hayallerimden bahsedip kafasını ütülüyorum o da napsın gülüyor. Benim bu hayata
sahip olmam için en iyi ihtimal piyangodan para çıkması onu da aldırmıyorum
günah diye. Bide bi keresinde tv de görmüştüm piyango vuran adam sokaklara
düşmüş dilenci falan Allah korusun bende çarpılırım falan korkumdan almıyorum
da aldırmıyorum da. O sebepten bende şimdilik bütün aylığımı bi çantaya yatırıp
bütün ay kendimi eve tıkıyorum. İnanır mısın böylesi daha mutluluk verici.
Sonuç: Yeni yılcığım, benim dünümle bugünüm bile aynı neren yeni
acaba göreceğiz bakalım. Bi de lütfen bu sene şu gündem durulsun, bi de artık arabamı alayım ya
da annem alsın bi de chanel çantama kavuşayım. Dünya barışı, sağlık fln filan
onları zaten biliyorsun. Amen!*
Amine!*
311220131046/salı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder