kendim oldum, işi aldım.

Her ne kadar ''yok ya hu ben bu işi yapmıycam'',''sevmiyorum mesleğimi'' falan filan desemde iş görüşmelerine gittim bazılarını ektim ki bu kesinlikle yanlış ama ektim napiim gidemedim.

İlk iş görüşmeme ''aman işe girmiycem nasıl olsa iş görüşmesi tecrübem olsun puhahah kihhh kihhh'' şeklinde gittim.Hem herkesin sürekli ''niye çalışmıyorsun ya hu'' demesinden de tek kelimeyle bezmiştim bundan sebep ''iş görüşmesine gidiorm bak olmuyor'' demek için de gittim ayrıca açıklama yapmaktan daha kolaydı bu cümleyi kurmak.

Hatta o gün için arkadaşımla plan yaptım amaç gezmek ve tozmaktı iş görüşmesi ise minik bi ayrıntı en görünmez olanından işte o sebepten leoparlı babetlerim mor trançkotum ve en çift renklisinden ipek şalımı takıp gittim görüşmeye.Görüşmeye girdiğimde bi sürü yüzle karşılaştım iyi tarafı gülümsüyor olmalarıydı neyse bana bizimle ilgili bilginiz var mı diorlar ''ı ıh nette gördüm başvurdum''diyorum, sağolsunlar kendileriyle ilgili bilgi verdiler bu arada isimleri yabancı hafiften o sebepten zaten olmaz başörtülü çalışamam diye daha bi rahatım nasıl olsa olmaz diye içimden geldiği gibi konuşuyorum.Tam görüşme bitti ''bu arada başörtülü çalışabilirsiniz burada biliyorsunuz di mi'' dediler, bi şaşırdım ardındanda en patavatsız halimle ''yok aslında yabancı sermayeli bi kurum olduğunuzu düşündüm o sebepten ihtimal vermedim'' dedim, herkesin ''bu kız niye burda acep'' bakışları altında odadan çıktım.Günün geri kalanında gezdim tozdum ondan sonra ki günlerde bi kaç iş görüşmesine gittim bi kaç iş görüşmesini ektim günler geçti hatta yaklaşık 60 gün geçti.Bu arada bi kaç araştırma sonucunda gördüm ki ilk görüşmeye gittiğim malum yer muhteşem! ve gün geçtikçe onlar geri dönmedikçe ilk önce leoparlı babaetlerimden pişman oldum sonra trençkotumdan sonra şalımdan sonra hiç araştırma yapmadan gittiğim için sonra da fazlaca rahat olmamdan.

Sonunda geçen haftaaradılar ve bi cumartesi günü görüşmeye gittim.Baktım ki aslında iyi ki de o renkli ve en kendim halimle oraya gitmişim.Çünkü ikinci görüşmeye girdiğim anda hatırladılar beni.Bu sefer de nar çiçeği pardüsemle karşılarında oturuordum leoparlı minik çantamda masanın üzerindeydi üstelik.Biraz sohbet ettik,güldük.İstediğim bölümü değilde başka bi bölümü teklif ettiler bende oranın ''fıtrat''ıma uygun olmadığını söyledim istediğim bölümden emindim sanırım onlarda bana inandılar sonra mı bi baktım belgeleri imzalıyorum üstelik istediğim bölümden başlıyorum.

Demem o ki ne istemediğimi çok iyi biliyordum ona göre yapabileceklerimi belirledim.Şu anda da istediğim noktadan başlıyorum.Heyecanım ve mutluluğum tavan çok şükür.Ama çalışmaya başladıktan sonra ne olur bilmiyorum bakarsın aşık olurum işime bakarsın başka bi bölümde şansımı denerim.

Hep derim hayatta ne istediğimi bilmiyorum ama ne istemediğimi çok iyi biliyorum.

Sonuç:Geçenlerde siyah bi pardesü alıyım hani böyle bi ağırlık gelsin bi böyle ağırbaşlı olayım dedim sonuçta 20 li yaşlarımı yaşıyorum ne de olsa, siyahla renkli kimliğimi dengeleyim dedim.Mağzadan çıkarken narçiçeği bi pardesü vardı çantamda.Zaten denge kim ben kim mutluyum böyle uçlardan.

Amine !*

17022012/2113cuma